Podczas ostatniej wieczerzy ze swymi najbliższymi uczniam, Jezus modląc się do Boga, swego Ojca, prosił o chwałę, która miał u Ojca zanim świat powstał, J 17,5. O której chwale Jezus mIał na myśli? Jak Jezus mógł mieć chwałę o Boga, zanim świat powstał, skoro został poczęty w łonie Maryji, według słów Gabriela, Łk 1,31.35.

Nietrudno jest zauważyć, że główną treścią tej modlitwy jest troska Jezusa o swych uczniów. Jezus wiedział, że już wkrótce w dramatycznych okolicznościach zostanie zabity i zabiegał u Ojca o swych uczniów, aby podjęli dzieło które on zapoczątkował, aby kontynuowali postępowanie zgodne z wolą Ojca, bez względu na okoliczności. Uczniowie byli świadkami wielkich i nadzwyczajnych cudów Chrystusa, które ukazywały wieką chwałę Jezusa u Boga. Jednak celem służby Jezusa było ukazanie sposobu na odzyskanie przez ludzi żywota wiecznego, kiedyś utraconego na skutek grzechu Adama. Na wstępie swej modlitwy Jezus wskazał, że podstawą osiągnięcia żywota wiecznego jest wiara w Boga i w Jezusa Chrystusa. Aby osiągnąć żywot wieczny uczniowie muszą być w jedności z Bogiem, tak samo jak On jest w jedności z Bogiem przez stosowanie Bożego słowa w życiu, żyjąc w prawdzie i głosząc słowo prawdy. Wtedy i oni mogą liczyć na wsparcie Boga w ich służbie i będą otoczeni chwałą Bożą. Jezus był świadomy, że aby Jego misja przyniosła trwały owoc, Jego uczniowie muszą być zachowani od zła obecnego na świecie. Dalej wyraża nie tylko troskę o tych, którzy wtedy byli z Nim, ale również o tych, którzy przez ich słowo uwierzą w dzieło, którego dokonał Chrystus. Widzimy zatem, że chwałą Jezusa Chrystusa są Jego naśladowcy.

W zapisie ewangelistów Jezus wielokrotnie uprzedzał swych uczniów o tym, co miało go spotkać ze strony kapłanów, faryzeuszy i Rady Najwyzszej. Gdy dokonywał wielkich cudów wielu podążało za Nim w zachwycie, gdy jednak wskazywał na głębszy sens Jego służby, wtedy wielu odwróciło się od Niego i już za Nim nie chodzili, J 6,60-66. Wielkość posłannictwa Chrystusa daleko jeszcze przerastało to co mogli zrozumieć nawet najbiżsi Mu uczniowie. To wymagało szczególnego zawierzenia Bogu ich dalszej wiary, aby nie ustała. Jezus był świadomy, że zbliża się decydujący czas próby nie tylko dla Niego samego, ale i dla Jego uczniów. Sam będąc już w pełni przygotowany na wypełnienie całej woli Bożej zabiega o wytrwanie w prawdzie dla swoich uczniów.

Boża obietnica ukazana w proroctwie Izajasza wskazywała na zwycięstwo Sługi Jahweh, czego owocem było nie tlko życie Jego samego, ale też dla wiernych, Iz 53,10-12. Bóg przewidział przed założeniem świata całe to zbawienie w Jezusie Chrystusie i chwałę z nim związaną. Sposób postrzegania obietnicy przez Jezusa wyraża Jego głębokie przekonanie w Bożą uprzenią wiedzę o tym co jest Mu gwarantowane przez Ojca.